تازيون خبرون

Daily Archives: October 6, 2015

پاڪستان زمبابوي ون ڊي ميچ ۾ امپائرن قانون موجب فيصلو ڏنو: آءِ سي سي

دبئي (اسپورٽس نيوز ) انٽر نيشنل ڪرڪيٽ ڪائونسل (آءِ سي سي) چيو آهي ته پاڪستان ۽ زمبابوي وچ ۾ ٻي ون ڊي انٽر نيشنل ۾ امپائرن رولز موجب فيصلو ڪيو. ٻئي ٽيمون گهٽ روشني جي نشاندهي ڪري سگهن ٿيون. جنهن جو فيصلو فيلڊ امپائرن کي ڪرڻو هودو آهي. هراري ۾ کيڏيل ٻي ون ڊي انٽر نيشنل ۾ ميزبان ٽيم آخري وقت ۾ جڏهن پاڪستان کي کٽڻ لاءِ 12 بالن تي 21 رنسون گهربل هيون گهٽ روشني جي نشاندهي ڪرائي. جنهن تي امپائرن ميچ روڪي ڇڏي ۽ پوءِ ڊڪ ورٿ لوئس ميٿيڊ تحت زمبابوي کي 5 رنسن تان فاتح قرار ڏنو ويو. آءِ سي سي طرفان جاري ڪيل بيان موجب روشني گهٽ ٿيڻ جي نشاندهي ڪا به ٽيم ڪرائي سگهي ٿي ۽ ٽيم طرفان شڪايت تي راند ختم ڪرڻ جو فيصلو امپائر ڪندو آهي جنهن کي ٻنهي ٽيمن طرفان تسليم ڪيو ويندو آهي.

 

مڇن کي وٽ ڪنهن لاءِ ؟ :وسعت الله خان

پاڪستان اقوام متحده جي سيڪريٽري جنرل بان ڪي مون ۽ سيڪيورٽي ڪائونسل جي ميمبرن کي ڀارتي ايجنسي را جي مداخلت جي باري ۾ ٺوسُ معلومات ۽ ثبوتن تي ٻڌل جيڪي ٽي دستاويز  فراهم ڪيا آهن ڇا اِهي دستاويز ”ملزم“ کي به ڪنهن سفارتي ”بيلف“ ذريعي موڪليا ويا؟ يا وري اقوام متحده جي سيڪريٽري جنرل کي انهن دستاويزن  جو مهربند اضافي لفافو ڏنو ويو، جنهن تي لکيل هجي ته”براءِ ملاحظه وزيراعظم شري نريندر مودي معرفت بان ڪي مون ٽپال گهر خاص نئين دهلي“ .

جيڪڏهن ائين نه ٿيو آهي ته پوءِ هن دستاويز جي مشقت جو مقصد ان کانسواءِ ٻيو ڇا  هي ته ملزم جي علم ۾ فردِ جرم آڻڻ بنا جيوري کي چيو وڃي ته فيصلو ٻڌايو. ۽ اها ڪهڙي مصلحت آهي، جنهن تحت پاڪستاني عوام ۽ ميڊيا کي انهن دستاويزن جي تفصيلن کان پري رکيو پيو وڃي. ڀارت ته دوست ملڪ به ناهي. جنهن جي باري  ۾ ”حساس“ معلومات عامُ ڪرڻ سان تعلقات خراب ٿي ويندا.

مون جهڙا ته اهو سمجھڻ کان به قاصر آهن ته ڀارتي وزيراعظم جي آمريڪي دوري دوران ٽيويهين سيپٽمبر تي جاري ٿيل گڏيل پڌرنامو پاڪستاني ميڊيا جي نگاهه کان ڪيئن اوجھل  ٿي ويو، جنهن ۾ ڀارتي پرڏيهي وزير جان ڪيري ۽ ڀارتي پرڏيهي وزير سشما سوراج وچن ڪيو ته

(الف) اوباما-مودي ويزن مطابق آمريڪا-ڀارت لاڳاپن کي ايڪيهين صديءَ ۾ دهشت گرديءَ جي روڪ ٿام واري ڀائيواري (پارٽنر شپ) ۾ تبديل ڪيو ويندو.

(ب) ٻئي ملڪ متفق آهن ته القاعده ۽ ان جون ساٿاري لشڪر طيبه، جيش محمد، ڊي ڪمپني (يعني دائود ابراهيم) ، حقاني نيٽ ورڪ ۽ ٻيا علائقائي گروهه ڏکڻ ايشيا جي استحڪام لاءِ خطرو آهن.

(پ) ڌريون مطالبو ڪن ٿيون ته پاڪستاني ٻه هزار اَٺَ وارن ممبئي حملن جي ذميوارن کي انصاف جي ڪٺهڙي ۾ آڻي.

(ت) ٻئي ملڪ ستاويهين سيپٽمبر تي گرداسپور ۽ پنج آگسٽ تي اڌمپور ڄمون ۽ ڪشمير ۾ ٿيل دهشت گرد حملن جي مذمت ڪن  ٿا.

ڪجهه ڏينهن کانپوءِ وزيراعظم نواز شريف سلامتي ڪائونسل جي هڪ مستقل ميمبر آمريڪا جي باضابطا سرڪاري دوري تي روانو ٿي رهيو آهي.سلامتي ڪائونسل جي هن مستقل ميمبر کي اقوام متحده ۾ پاڪستان جي سفير ڊاڪٽر مليحا لوڌي ڀارتي مداخلت متعلق ٽيئي دستاويز اڳ ئي فراهم ڪري چُڪي آهي. نيو يارڪ ۾ وزيراعظم نواز شريف جان ڪيريءَ سان اڳ ئي چوويهه منٽ ملاقات ڪري چُڪو آهي. ٿي سگهي ٿو هن آمريڪا-ڀارت گڏيل پڌرنامي بابت پنهنجي خدشن جو اظهار ڪيو به هجي.

ڪجهه ڏينهن کانپوءِ جڏهن نواز شريف واشنگٽن ۾ اوباما ۽سندس ٽيم سان اجتماعي ۽ انفراندي طور ملندو ته ان کانپوءِ گڏيل پڌرنامو به جاري ٿيندو. ڇا ان پڌرنامي ۾ هي هوندو:

(الف) اوباما-شريف ويزن مطابق آمريڪا-پاڪستان تعلقات کي ايڪيهين صديءَ ۾ دهشت گردي جي روڪٿام واري ڀائيواري (پارٽنر شپ) ۾ تبديل ڪيو وڃي.

(ب) آمريڪا ۽ پاڪستان متفق آهن ته حساس ڀارتي ادارن طرفان پاڪستان جي اندروني معاملن ۾ مداخلت ڏکڻ ايشيا جي استحڪام جي منافي آهي ۽ ان کي فوري طور روڪيو وڃي.

(پ) ڌريون مطالبو ڪن ٿيون ته نواز شريف ڏکڻ ايشيا ۾ امن جي قيام لاءِ اقوام متحده جي جنرل اسيمبليءَ ۾ جيڪو چار نقاطي فارمولا پيش ڪيو آهي، ان جي روشنيءَ ۾ ڀارت ۽ پاڪستان ڳالهين جو ٻه طرفو عمل بحال ڪن.

(ت) آمريڪا ۽ پاڪستان سمجھن ٿا ته ڪشمير مسئلي جو جلد کان جلد پرامن حل نڪري ته جيئن ڏکڻ ايشيا جي عوام لاءِ ترقيءَ جا دَرَ کُلي سگهن ۽  علائقي ۾ ايٽمي ۽ غير ايٽمي هٿيارن جي ڊوڙ ختم ٿي سگهي.

جيڪڏهن اهڙو يا ان جو به اڌ پڌرنامو جاري ٿي نه ٿو سگهي ته پوءِ ايتري ڀڄ ڍُڪ ۽ وٺُ وٺان ڇاجي لاءِ؟ جڏهن صاحبَ ماڻهو (عالمي برادري) ئي مُڇن جي تعريف نه ڪري ته پوءِ پنهنجي ڊرائيور، مالي، چوڪيدار ۽ آئيني اڳيان پنهنجي مُڇن کي وَٽُ ڏيڻ جو فائدو؟

 

هندن سان رويا بهتر ڪرڻ کپن …:ڊاڪٽر رابعه چانڊيو

پاڪستان ٺهڻ کان پوءِ قائد اعظم محمد علي جناح چيو ته ”هاڻ هتي ڪير به سنڌي، پنجابي، پٺاڻ، مهاجر، هندو يا مسلم ڪونهي، هاڻي هتي سڀ پاڪستاني آهن ۽ هتي سڀن کي برابر جا حق حاصل آهن، پر ڪجهه ئي وقت ۾ معاملا بلڪل ابتڙ ٿي ويا، هتي اقليتي برادري جي ماڻهن خاص ڪري هندن کي هر بنيادي حق کان محروم ڪيو ويو آهي،  مذهبن ۽ قومن وچ ۾ پيدا ٿيل اڻ برابري ۽ فسادن نه ڄاڻ ڪيتريون ئي جانيون گڙڪايون، ڪيترا ئي گهر اُجاڙيا، مذهبن وچ ۾ پيدا ٿيل نفرتن جو ٻج اڄ وڌي وڻ بڻجي ويو آهي ۽ انهن نفرتن جو شڪار خاص طور تي هندو برادري جي ماڻهن کي ڪيو وڃي ٿو، هتي هندو برادري جا ماڻهو ڪيترن ئي زيادتين ۽ ناانصافين کي منهن ڏين ٿا، ڪڏهن انهن جي نياڻين کي حوس جو نشانو بڻايو وڃي ٿو ته ڪڏهن زوري مذهب مٽائي نڪاح ڪيا وڃن ٿا ۽ ڪڏهن وري هندو ڀائرن کي ڦورو هئڻ جي ڪوڙن الزامن تحت قتل ڪيو وڃي ٿو، ڪيترن ئي مندرن کي ساڙي رک ڪيو ويو، جنهن سبب ڪيترائي هندو برادري جا ماڻهو لڏپلاڻ ڪرڻ تي مجبور ٿيا آهن، پر انهن سڀن زيادتين تي ڪير آواز اٿارڻ ته پري جي ڳالهه پر ڪير ان معاملي تي ڳالهائڻ لاءِ به تيار ناهي.

ٽي وي توڙي سوشل ميڊيا، جتي ڪلاڪن جا ڪلاڪ غيرضروري خبرون ته نشر ٿين ٿيون، پر ڪنهن جي به نظر ان ريشمه ڪولهي تي نه پئي، جنهن کي ريپ ڪرڻ بعد ڪڻڪ جي فصل ۾ اڇلايو ويو، اقتدار سنڀاليندڙ حڪمرانن کي ان معصوم ريشمه ڪولهي جو درد بلڪل به نظر نه آيو، جنهن کان اها تذليل برداشت نه ٿي ۽ هن پنهنجي هٿن سان پنهنجي زندگي جو ڏيئو هميشه لاءِ وسائي ڇڏيو! شايد ريشمه کي ان ڳالهه جو پتو هو ته هن کي هن بي حس سماج ۾ انصاف ملڻ وٽان ناهي، تنهن ڪري سڄي حياتي جي اذيت کان هن موت کي وڌيڪ ترجيح ڏني، نه ئي ان ٽنڊوالهيار جي مندر تي ڪنهن جي نظر پئي، جنهن کي تباهه ڪري ساڙي رک ڪيو ويو.

حڪمران جهڙي ريت هڪ ٻئي تي الزام تراشين ۽ غيرضروري دعوائن تي پنهنجو ٽائيم لڳائن ٿا، ايترو ٽائيم جي هندو برادري جي ڪنهن به هڪ اشو تي لڳائن ته ڪافي مسئلا حل ٿي سگهن ٿا، پر انهن جي ان حد تائين نظر اندازي مان لڳي ائين ٿو ته ڄڻ پاڪستان ٺهڻ مهل آئين ۾ هندن جي لاءِ ڪي به حق ڪونه رکيا ويا هئا، قومپرست توڙي سول سوسائٽي جا ماڻهو اهي دعوائون ته ڪن ٿا ته هندو ئي سنڌ جا اصل وارث آهن پر سچ ته اهي به زيادتين خلاف آواز اٿارڻ کان ڪيٻائن ٿا، يا ته اهي به بي حس بڻجي ويا آهن يا وري سندن ڪو خوف ڏياريو ويو آهي. سنڌ اندر جيئن ئي مذهبي عنصر وڌي رهيو آهي، تيئن ئي هندو برادري جي ماڻهن جو جيئڻ جنجال ٿي ويو آهي، اڄ ڌرتي ڌڻي خوف واري ڪيفيت ۾ مبتلا آهن جو هر نئون ڏينهن سندن لاءِ ڪا نه ڪا نئين واردات سان آجيان ڪري ٿو، هندو برادري جي ماڻهن کي اڪيلائي وارو احساس ڏياريو ويو آهي، ايتري اڪيلائي انهن ماضي ۾ ڪڏهن به محسوس نه ڪئي هئي، ڇو ته سنڌ اندر ماضي ۾ مذهبن تي ڪڏهن به ويساهه گهاتيون ڪونه ٿينديون هيون، هي ڌرتي سدائين پيار، امن ۽ ڀائچاري جي پرچار پئي ڪندي نظر ايندي هئي، پر اڄ لڳي ائين ٿو ته دشمنن سنڌ کي وڏي سازش تحت تباهه ڪرڻ جو سوچي ورتو آهي، جو هتي ڌرتي ڌڻي بي يقيني واري زندگي گذاري رهيا آهن. هندو نارين سان اغوا بعد زوري مذهب مٽائي نڪاح ڪرڻ کان وٺي ريپ جهڙن وارداتن جو سلسلو جاري آهي، پر ڪٿي به انصاف جي اميد نظر نٿي اچي، منيشا ۽ رنڪل ڪماري سان ڪهڙو انصاف ٿي سگهيو، جيڪي ڪيترن ئي مهينن تائين رڙيون ڪنديون رهيون ۽ جن جا والدين انصاف لاءِ تڙپندا رهيا، پر انهن کي انصاف نه مليو، ڇوته هتي جي عدالتن ۾ هندن جي لاءِ انصاف جا سڀئي دروازا بند ڪيا ويا آهن، اهڙي ريت لڳي ايئن ٿو ته ريشمه سان به انصاف ڪونه ٿي سگهندو ۽ سندس ڏوهاري هڪ نئين ريشمه کي هڪ دفعو وري پنهنجي حوس جو نشانو بنائيندا، انهن سڀن زيادتين کي ڏسندي يا ته هندو برادري جي ماڻهن کي پنهنجي مدد پاڻ تحت پنهنجو تحفظ ڪرڻو پوندو يا حڪمرانن کي اها ڳالهه سمجهڻ کپي ته هندو به هن ئي ملڪ جو حصو آهن، تنهن ڪري انهن کي انساني زندگي جا بنيادي حق ملڻ گهرجن.

 

آرمي چيف جا داعش بابت خدشا…….

حقيقت آهي ته پاڪستان ۽ افغانستان وچ ۾ رڳو پاڙيسري ملڪ طور نه پر ٻنهي ۾ خوني ناتو به آهي، پر بدقسمتي سان دشمن عنصر افغانستان جي سرزمين کي پاڪستان خلاف استعمال ڪرڻ جي ڪِريل حرڪتن ۽ سازشن ۾ مصروفِ عمل آهن، پاڪستان گذريل وڏي عرصي کان افغانستان ۾ امن جي قيام لاءِ هر سطح تي ڀرپور ڪوششون ڪندو رهيو آهي، ڇوته امن عمل ئي افغانستان ۾ امن ۽ استحڪام آڻڻ جو واحد رستو آهي، ان لاءِ سرحدن تي نگراني واري نظام کي اثرائتو بڻائڻ لاءِ عالمي برادري جو سهڪار به لازمي آهي، جنهن کانسواءِ پاڪستان اڪيلي سر امن جي قيام واري مقصد ۾ ترت ڪاميابي حاصل نٿو ڪري سگهي. جنرل راحيل شريف پنهنجي برطانوي دوري دوران خطي ۾ امن جي قيام لاءِ جن حقيقتن ۽ گهُرجن جي نشاندهي ڪئي، ڪو به حقيقت پسند شخص ان کان انڪار نٿو ڪري سگهي، پاڪ فوج جي سربراهه اهڙا خيال پيش ڪري پوري پاڪستاني قوم، پارليامينٽ ۽ حڪومت جي درست ترجماني ڪئي آهي، هُن پاڪ افغان لاڳاپن ۽ افغان امن عمل جي معاملي تي مڪمل خلوص سان پاڪستان جو موقف واضح ڪيو آهي، انهن ڳالهين جو مقصد پاڪستان ۽ افغانستان وچ ۾ ڀائراڻا لاڳاپا بحال ڪرڻ ۽ الزام بازين جي سلسلي کي بند ڪرڻ به آهي، ڇوته الزام بازين سان ئي ٻنهي ملڪن وچ ۾ ڇڪتاڻ پيدا ٿيندي رهي آهي، پاڪستان پنهنجي سرزمين تي دهشتگردن خلاف ضرب عضب ۽ خيبر ون ۽ ٽو جهڙا آپريشن ڪري سندن نيٽ ورڪ کي تباهه ڪري ڇڏيو آهي، جنهن بعد هاڻي پاڪستان تي ڪنهن به قسم جو الزام لڳائڻ جي گنجائش باقي ناهي رهي، ڏسڻو اهو به آهي ته افغان حڪومت پنهنجي سرزمين تي دهشتگردن خلاف ڪيتريون اثرائتيون ڪارروايون عمل ۾ آنديون آهن؟ اهو سوال افغانستان کي حل ڪرڻو پوندو، افغانستان جي حدن ۾ دهشتگردي جي ٿيندڙ واقعن کي روڪڻ لاءِ افغان عملدارن کي پاڻ موثر ڪارروائي ڪرڻي پوندي، جيستائين امن عمل ۾ پاڪستان جي سهڪار جي ڳالهه آهي ته پاڪستان ان لاءِ مڪمل اخلاص سان تيار آهي، ان ڪري افغانستان حڪومت ۽ عالمي برادري کي پاڪستان جي ان آڇ کان فائدو حاصل ڪندي ڳالهين وسيلي امن عمل کي نئين سر بحال ڪرڻ لاءِ هر ممڪن قدم کڻڻ گهرجي. اسين داعش جي ڳالهه ڪريون ته واقعي اها نه رڳو وچ اوڀر پر سڄي دنيا کي پنهنجي ڪارروائين جي گهيري ۾ آڻي سگهي ٿي، ڇوته ٿورڙي ئي عرصي ۾ داعش شام ۽ عراق جي اهم هنڌن جو ڪنٽرول سنڀالي دنيا کي نئين چئلينج جو پيغام ڏنو آهي، دولت اسلاميه شام ۽ عراق ۾ تيل جي کوهن تي به وڏي پئماني تي قبضو ڪري ورتو آهي، جنهن کي هوءَ پنهنجو معاشي ذريعو ۽ مالي قوت جو وسيلو بڻائي رهي آهي، اهو عمل دنيا لاءِ تمام گهڻا ڀيانڪ نتيجا ڏيندڙ ثابت ٿي سگهي ٿو. آرمي چيف جنرل راحيل شريف داعش جي حوالي سان جيڪي خدشا ۽ خطرا ظاهر ڪيا آهن، انهن کي ٻُڌي ڪري هوا ۾ نٿو اڏائي سگهجي، جيڪڏهن داعش ڏکڻ ايشيا ۾ داخل ٿيندي به ته پهرين اها افغانستان جو رستو اختيار ڪري سگهي ٿي، جنهن بعد شدت پسند تنظيم جا ويڙهاڪ پاڪستان ۽ ڀارت ۾ به داخل ٿي سگهن ٿا، ان ڪري ضرورت ان ڳالهه جي آهي ته خطي جي تحفظ لاءِ افغانستان، پاڪستان ۽ ڀارت کي گڏجي هلڻو پوندو، ٻي صورت ۾ ڪٿي ائين نه ٿئي جو پاڪستان جي خدشن تي اڳتي هلي افغانستان ۽ ڀارت کي پڇتاءُ کانسواءِ ٻيو ڪجهه حاصل نه ٿئي…!