تازيون خبرون

Daily Archives: June 4, 2015

پاڪستان محفوظ ملڪ آهي، پاڪستان جي دوري دوران عوام کان گهڻو پيار مليو: چئرمين زمبابوي ڪرڪيٽ بورڊ

هراري(اسپورٽس نيوز) چئرمين زمبابوي ڪرڪيٽ بورڊ ولسن مانا سي، جو چوڻ آهي ته پاڪستان هڪ محفوظ ملڪ آهي اتي اسان کي ڪو به خطرو محسوس نه ٿيوهو، جڏهن ته بهتر سيڪيورٽي ۽ انتظامن تي اسان پاڪستاني حڪومت جا ٿورائتا آهيون. هراري ۾ پريس ڪانفرنس ڪندي زمبابوي ڪرڪيٽ بورڊ جي چئرمين چيو ته اسان پاڪستان جي دوري تان محفوظ پنهنجي وطن ۾ پهتا آهيون، دوري جي دوران اسان جي ڀرپور مهمان نوازي ڪئي وئي ۽ عوام پاران تمام گهڻو پيار پڻ مليو. هن چيو ته پاڪستان هڪ محفوظ ملڪ آهي ۽ اتي اسان جي ٽيم کي ڪو به خطرو محسوس نه ٿيو جڏهن ته سيريز دوران حڪومت ۽ پي سي بي پاران بهترين سيڪيورٽي جي انتظامن تي اسان پاڪستان جا ٿورائتا آهيون

 

ڪچيون آباديون دهشت گردن جون پناهه گاهون بڻيل

 

سنڌ سرڪار سنڌ ۾ قائم مدرسن جي رجسٽريشن ڪرڻ لاءِ وفاق سان رابطو ڪرڻ، سي پي ايل سي جي آفيس گورنر هائوس مان سنڌ پوليس هيڊ ڪوارٽر منتقل ڪرڻ ۽ دهشت گردي روڪ سيل سي ٽي سي ڪور ڪمانڊر هيڊ ڪوارٽر ۾ قائم ڪرڻ 61 بندش تنظيمن ۽ سندن مددگارن خلاف ڪريڪ ڊائون ڪرڻ ۽ ڌاڙيلن کان ڇڏايل گهوٽڪي جي اڍائي هزار ايڪڙ ڪچي جي زمين بي زمين هارين کي ڏيڻ جو فيصلو ڪيو ويو آهي. اهڙو فيصلو ڪالهه سنڌ جي وڏي وزير سيد قائم علي شاهه جي صدارت ۾ سي ايم هائوس ۾ ٿيل امن امان جي اجلاس ۾ ڪيو ويو. اجلاس ۾ صوبائي وزير شرجيل ميمڻ، سيد مراد علي شاهه، سهيل انور سيال، ڊاڪٽر سڪندر مينڌري، چيف سيڪريٽري، وڏي وزير جي پرنسپل سيڪريٽري، گهرو سيڪريٽري، آءِ جي پوليس، ايڊيشنل آءِ جي پوليس ڪراچي، سيڪريٽري ڪچي آبادي، ايڊووڪيٽ جنرل سميت ٻين آفيسرن شرڪت ڪئي. اجلاس کي بريفنگ ڏيندي گهرو کاتي جي سيڪريٽري مختيار سومري چيو ته 14 مئي تي آرمي چيف جي صدارت ۾ ٿيل اپيڪس ڪميٽي جي اجلاس ۾ فيصلو ڪيو ويو هو ته سمورن ڳجهن ادارن جي نمائندن تي ٻڌل دهشت گردي ٽوڙ سيل سي ٽي سي ڪور ڪمانڊر هيڊ ڪوارٽر آفيس ۾ قائم ڪيو ويندو. فيصلي تي عمل ڪندي سيل قائم ڪيو ويو آهي ۽ ان سيل پنهنجو ڪم به شروع ڪري ڇڏيو آهي. جڏهن ته شهر ۾ هوائي نگراني لاءِ هڪڙو نظام متعارف ڪرايو پيو وڃي، هوائي ڦوڪڻي ۾ ڪيمرائون لڳائي شهر جي نگراني ڪئي ويندي. جنهن تي وڏي وزير گهرو سيڪريٽري کي چيو ته ان رٿا بابت کيس وڌيڪ ڄاڻ فراهم ڪئي وڃي ته جيئن هن تي عمل ڪرائي سگهجي. ڪرائسز ڪنٽرول مئنيجمينٽ سي سي ايم بابت آگاهي ڏني وئي ته ڪراچي ۾ قدرتي توڙي انسان طرفان پيدا ڪيل تباهين کي منهن ڏيڻ لاءِ ريسڪيو 1122 قائم ڪيو ويندو. ان لاءِ صوبائي ڊزاسٽر اٿارٽي جو وفد راولپنڊي ويندو جيڪو ريسڪيو 1122 جو جائزو وٺندو، جنهن تي وڏي وزير کين هدايت ڪئي ته ان ڪم کي جلد اڪلايو وڃي. ياد رهي ته صفوران ڳوٺ واقعي وقت ريسڪيو سرگرميون بر وقت نه ٿيڻ سبب غير ضروري ماڻهن جي پيهه وڌي وئي. وڏي وزير چيف سيڪريٽري ۽ گهرو سيڪريٽري کي هدايت ڪئي ته اهي اسماعيلي، بوهري برادري، هندو، عيسائي، پارسي ۽ ٻين اقليتي برادرين کي تحفظ فراهم ڪرڻ لاءِ انهن جو فوري اجلاس گهرائين ۽ انهن جي حفاظت لاءِ جوڳا بندوبست ڪيا وڃن چيف سيڪريٽري چيو ته ايندڙ اڱاري تي سمورن مسلمان ۽ غير مسلم اقليتي برادرين جي نمائندن جو اجلاس منعقد ڪندو. وڏي وزير جي هدايت تي آءِ جي غلام حيدر جمالي چيف آف آرمي اسٽاف کي پوليس کي هٿيار ۽ ٻيو گهربل سامان فراهم ڪرڻ لاءِ هڪ لسٽ موڪلي هئي جنهن منجهان چيف آف آرمي اسٽاف پوليس لاءِ 5 سئو جي ٿري رائفلون موڪليون آهن، ان موقعي تي آءِ جي وڏي وزير کي آگاهه ڪيو ته گهوٽڪي ضلعي ۾ ڌاڙيلن خلاف جاري آپريشن مڪمل ڪيو ويو آهي. شر ۽ شيخ برادري سان تعلق رکندڙ 11 ڌاڙيل ماريا ويا آهن ۽ 3 گرفتار ڪيو ويو آهي. پنجاب سان تعلق رکندڙ ڌاڙيل ڪچي جي علائقي ۾ فرار ٿي ويا آهن. ان آپريشن ۾ پوليس سان گڏ رينجرز به اهم ڪردار ادا ڪيو. ڌاڙيلن جي قبضي مان گهوٽڪي مان اڍائي هزار زمين ڇڏائي وئي آهي. اها زمان مقامي بي زمين هارين کي فراهم ڪرڻ جو فيصلو ڪيو ويو آهي. وڏي وزير چيف سيڪريٽري کان معلوم ڪيو ته اوهان بڪتر گاڏيون خريد ڪرڻ لاءِ هيوي مڪينيڪل ڪمپليڪس ٽيڪسلا جو دورو ڪيو آهي، جنهن تي چيف سيڪريٽري چيو ته هو ان ڏس ۾آءِ جي سان گڏ ڪم ڪري رهيو آهي. تمام جلد ٽيم رواني ڪئي ويندي. گهرو سيڪريٽري وڏي وزير کي ٻڌايو ته مدرسن جي رجسٽريشن لاءِ وفاق سرڪار کي قانون سازي لاءِ خط لکيو آهي ۽ انهن کي اسان کي هڪ پروفارما موڪليو آهي جنهن تي اطلاعات واري وزير چيو ته ان پروفارما ۾ هڪ ڪالم وڌايو وڃي جنهن ۾ مدرسي لاءِ زمين يا پلاٽ ڏيندڙ پهريان گهرو کاتي کان ان جي اين سي وٺي بعد ۾ اها زمين مدرسي جي حوالي ڪري. وڏي وزير گهرو سيڪريٽري کي مدرسن جي رجسٽريشن جي حوالي سان وفاقي سرڪار سان رابطي ۾ رهڻ ۽ جلد کان جلد مدرسن جي رجسٽريشن ڪرائڻ جو حڪم ڏنو. گهرو سيڪريٽري وڏي وزير کي آگاهي ڏني ته سنڌ پوليس ۽ رينجرز طرفان 61 پابندي پيل مذهبي تنظيمن جي لسٽ موڪلي وئي آهي، جنهن خلاف جلد ڪريڪ ڊائون شروع ڪيو ويندو ۽ پوليس رينجرز انهن خلاف ڪريڪ ڊائون شروع ڪري ڇڏيو آهي. هن چيو ته فيڊرل انويسٽيگيشن ايجنسي کي پنهنجو هڪ ڊائريڪٽر صوبائي اپيڪس ڪميٽي ۾ موڪلڻ لاءِ دعوت ڏني وئي آهي ته جيئن دهشت گردن کي مالي مدد ڪندڙن جي نگراني ٿي سگهي. جڏهن ته وڏي وزير کي اهو به ٻڌايو ويو ته سي پي ايل سي جو هيڊ ڪوارٽر گورنر هائوس مان پوليس هيڊ ڪوارٽر منتقل ڪيو پيو وڃي. وڏي وزير کي اهو به ٻڌايو ويو ته دهشت گرد ڪچي آبادي ۾ پناهه وٺن ٿا، سنڌ ۾ هڪ هزار 4 سئو 9 ڪچيون آباديون آهن جنهن منجهان 5 سئو 64 آباديون ڪراچي ۽ باقي ٻين ضلعن ۾ آهن. 85ع کان اڳ قائم ڪيل ڪچيون آباديون ان جي اختيار هيٺ آهن. ان کان بعد ۾ قائم ٿيل ڪچيون آباديون سندس اختيار هيٺ نه آهن. وڏي وزير چيو ته ڪچين آبادين کي ميرٽ جي بنياد تي پڪو ڪيو وڃي ان لاءِ آباد ايسوسيئيشن سان رابطو ڪري انهن کان مدد حاصل ڪئي وڃي. وڏي وزير چيو ته ڳجهن ادارن کان رپورٽون مليون آهن ته ڪچيون آباديون دهشت گردن جون پناهه گاهون آهن.اجلاس ۾ فيصلو ڪيو ويو ته ڪراچي آپريشن خلاف واويلا جو منهن ٽوڙ جواب ڏينداسين

 

سفرنامن جو برک ليکڪ الطاف شيخ؛ڊاڪٽر رابيعه چانڊيو

جڏهن کان هي ڌرتي وجود ۾ آئي آهي، تڏهن کان هن ڌرتي جي ڇاتيءَ تي ڪي اهڙا انساني ضرور پيدا ٿيا آهن، جن هن ڌرتيءَ کي سنواريو آهي ۽ تاريخ جو اهم حصو بڻيا آهن. ڪي ماڻهو به گلن وانگر هجن ٿا، جيڪي پنهنجي خوبصورت ڪردار، صلاحيتن، ڏات ۽ ڏانءُ جي خوشبوء سان هن ڌرتيءَ کي مهڪايو آهي؛ جن کي تاريخ ۾سنهري لفظن سان لکيو وڃي ٿو. بيشڪ الطاف شيخ به انهن انمول هيرن مان هڪ آهي، جيڪو پنهنجي خوبصورت ڪردار ۽ جدوجهد سان ٻين لاءِ اتساهه بڻيل آهي.

الطاف شيخ هڪ مشهور اسڪالر، وزٽنگ پروفيسر، ميرين انجنيئر، ۽ سفرنامن جو برک ليکڪ آهي. جيڪو 1944ع ۾ پيدا ٿيو ۽ بنيادي تعليم هالا مان ۽ پوءِ ڪيڊٽ ڪاليج پيٽارو مان حاصل ڪئي. جنهن بعد ميرين انجنئرنگ جي سکيا ورتي، هي سدا سيلاني مختلف سامونڊي جهازن جو چيف انجنئر رهيو آهي. ان کان علاوه ادب جي دنيا ۾ 80 کن ڪتاب لکيا آهن، جن ۾ سفرناما شامل آهن. الطاف شيخ هر ڪم سان سچو ۽ ڪميٽڊ رهي ٿو. سندس لکيل سفرنامن ۾ مختلف ملڪن جي ماڻهن جي رهڻي ڪهڻي، جڳھيون، رنگ روپ، ٻولي، ثقافت بيان ڪئي آهي ۽ انهن سفرنامن ۾ اهڙي ته خوبصورتي سان منظرنگاري ٿيل آهي جو ڪو به پڙهندڙ ان سفرنامي ۾ بلڪل سمائجي وڃي ٿو ۽ ايئن محسوس ڪري ٿو جيئن واقعي هو اُن ملڪ جو سير ڪندو هجي.

ڪجهه به لکڻ لاءِ ڏات ۽ ڏانءُ جي ضرورت هوندي آهي، جنهن کي ڪنهن به پڙهندڙ جي دل ۾ اتساهه ۽ ڪجهه ڪرڻ جو جوش پيدا ٿئي. اهو ڏات ۽ ڏانءُ الطاف شيخ ۾ موجود آهي، سندس لکيل سفرناما وڏي چاهه منجهان پڙهيا وڃن ٿا. بزرگ توڙي نوجوان وڏي شوق سان سفرناما خريد ڪن ۽ پڙهن ٿا. ويندي اُنهن فردن تائين جيڪي پنهنجي گهرن تائين محدود آهن ۽ جيڪي ڪيترن ئي پريشانين ۽ مايوسين کي منهن ڏين ٿا، سي به الطاف شيخ جا سفرناما پڙهي راحت محسوس ڪن ٿا ۽ ڪجهه ٽائيم لاءِ رليڪس محسوس ڪن ٿا. الطاف شيخ اهڙين خوبصورت لکڻين سان نه صرف سنڌي ادب کي سونهن بخشي آهي، بلڪه تمام وڏو احسان به ڪيو آهي. هن نئين ٽهي کي به ايترو سٺو لکڻ لاءِ همٿ افزائي ڪئي آهي. الطاف شيخ جڏهن به پرڏيهه مان ڏيهه ايندو آهي، تڏهن سنڌ جي يونيورسٽين ۾ ليڪچر ڏيندو آهي، جنهن ۾ هو شاگردن کي مسئلن جو حل ٻڌائيندي وڌ کان وڌ تعليم حاصل ڪرڻ جي نصيحت ڪندو آهي. بقول الطاف شيخ جي، تعليم ئي هر مسئلي جو حل آهي. جيڪي به قومون ڪامياب ۽ اڳيان آهن، سي سڀئي تعليم ۾ اڳيان هجڻ جي ڪري ئي ڪامياب آهن. سندس نصيحتن ۾ اها نصيحت به شامل هوندي آهي ته نوجوانن کي ملڪ کان ٻاهر جي دنيا به ڏسڻ کپي. اتان جي خوبصورتين کان واقف ٿيڻ کپي. اهڙي طرح الطاف شيخ نوجوانن جي همت افزائي ڪري خوشحال زندگي گذارڻ جا درس ڏيندو آهي. هونئن ته سنڌي ادب ۾ ڪيترائي سٺي شخصيت رکندڙ اديب آهن پر الطاف شيخ سڀن کان الڳ ۽ منفرد شخصيت جو مالڪ آهي. الطاف شيخ انيڪ ملڪن ۾ سڃاتو وڃي ٿو، سندس هزارين مداح آهن، جيڪي هن سان ملڻ لاءِ منتظر هوندا آهن ۽ نوجوانن جي لاءِ رول ماڊل آهي پر هن انسان ۾ ڪنهن به قسم جي وڏائي يا غرور ناهي. هي بلڪل سادو ۽ فقيراڻي طبعيت جو مالڪ آهي، هو هر وزٽ تي پنهنجي مداحن سان گڏجي وڏي دلچسپي سان فوٽو ڪڍرائيندو آهي. مان سمجهان ٿي ته اها اسان نوجوانن جي لاءِ خوشقسمتيءَ جي ڳالهه آهي ته اسان الطاف شيخ جهڙي شخصيت جي دور ۾ پيدا ٿياسين ۽ ساڻس ملياسين به. تنهن ڪري اسان نوجوانن کي گهرجي ته سندس ڏسيل صلاحن تي عمل ڪريون، وڌ کان وڌ تعليم حاصل ڪري نه رڳو پنهنجي زندگي خوشحال بڻايون بلڪه پنهنجي سماج ۾ موجود هر فرد لاءِ ڪارائتا ثابت ٿيون.

 

سنڌ، عورتن لاءِ جهنم ٿيندي پئي وڃي!؛لياقت راڄپر

اسان سدائين جڏهن به ڪا شيءِ لکڻ شروع ڪندا آهيون ته سنڌ جي ماضيءَ کي ياد ڪندا آهيون، جنهن ۾ سنڌ ڌرتيءَ جي ڪلچر، مهمان نوازي، امن، محبت، شخصيتون، خوشحالي ۽ سماج جي ٻڌي، رسمون ۽ رواجن جو ذڪر ضرور هوندو آهي پر هن وقت سنڌ جي جيڪا حالت آهي، ان کي ٻڌائڻ لاءِ ڪوبه تيار ناهي. سنڌ ۾ ايتريون ته بي قاعدگيون ۽ ظلم وڌي ويا آهن، جو ان کي لکڻ لاءِ ڪاغذ ۽ مس کٽي ويندي. ان لاءِ مان صرف هڪ معاشرتي زيادتي ڏانهن ڌيان ڇڪايان ٿو، جنهن ۾ عورتن سان ٿيندڙ زيادتيون ۽ ناانصافيون شامل آهن.

منهنجي جنم کان اڳ ۾ جيڪا سنڌ هئي، ان جون ڳالهيون وڏڙن وٽان ٻڌندو رهيس پر مان پاڻ به گهڻو ڪجهه ڏٺو ۽ هاڻي به ڏسان پيو، جنهن جو واضح فرق عام ماڻهو ڏسي پيو پر خاص ڪري نوجوان نسل انهن ڳالهين کان واقف ئي ناهي ته اڳ سنڌ ۾ عورت جو مقام ڇا هو ۽ هن وقت اسان اُن جي عظمت کي ڪيئن پائمال پيا ڪيون، جنهن سان سنڌ جي وڏي بدنامي ٿي رهي آهي، جنهن کي روڪڻ لاءِ ڪو به اڳتي ناهي آيو. ڪجهه عورتن جي ڀلائي ۽ انهن تي تشدد روڪڻ لاءِ اين جي اوز ڪم ڪن پيون پر اهي به رڳو ڪراچي ۽ حيدرآباد  جي وڏن هوٽلن تائين محدود ٿي ويون آهن.

منهنجي زندگيءَ جو شروع وارو ٻالڪپڻ وارو زمانو گهڻو ڪري ٻهراڙيءَ ۾ گذريو آهي ۽ جوانيءَ کان هن وقت تائين شهر ۾، ان دوران  مون ڏٺو ته ڪيترن ئي گهراڻن ۾ گهر جي وڏي مرد جي وفات کانپوءِ عورت ئي گهر جي وڏي هوندي هئي ۽ اها سڀ فيصلا پاڻ ڪندي هئي ۽ گهر جا مرد توڙي ٻيون عورتون هن جي فيصلي کي خوشيءَ ۽ ادب سان تسليم ڪندا هيا. جڏهن به ڪو پٽ گهر کان ٻاهر ويندو هو ته ماءُ ۽ ٻين وڏڙن کي پيرين پئي ۽ پُٺي ٺپرائي موڪلائيندو هيو ۽ جڏهن گهر موٽندو هيو ته ساڳئي ادب جو مظاهرو ڪندو هو.

ننڍين ۽ جوان ڇوڪرين کي نياڻي چئبو هيو ۽ انهن جي تمام گهڻي عزت ڪئي ويندي هئي، اُن جي مانُ جو اندازو اِن ڳالهه مان به لڳائي سگهجي ٿو ته، جيڪڏهن دشمن ڏانهن به ڪو نياڻي ميڙ کڻي ويندو هو ته نه رُڳو دشمنيون ختم ڪيون وينديون هيون، پر ماڻهو خُون به معاف ڪري ڇڏيندو هيو ۽ نياڻي کي تحفا ڏئي يا مٿي تي رئو يا اجرڪ پارائي روانو ڪيو ويندو هيو.ان کان علاوه ڪنهن تي ڪا مشڪل ايندي هئي ته اهي ڳوٺ جي نياڻين کي گهرائي دعا گهرائيندا هئا. ڪڏهن به نياڻين تي هٿ نه کڻندا هيا ۽ نه ئي انهن کي ڪو دڙڪو ڏنو ويندو هيو. جڏهن ڪا شادي يا خوشيءَ جو ٻيو ڪو موقعو ايندو هيو ته ڪافي اڳ ئي شادي شده ۽ ڪنوارين ڇوڪرين کي گهرائبو هيو ته جيئن گهر ۾ برڪت پوي. ان لاءِ ته قرآن ۾ به آهي ته جڏهن الله انسان تي راضي ٿيندو آهي ته ان کي ڌيئر عطا ڪندو آهي، جنهن لاءِ چئبو آهي ته ڌيءَ خدا جي رحمت آهي ۽ جڏهن بارشون نه پونديون هيون ته  نياڻين کي چئبو هيو ته هٿ کڻي دعا ڪن. اڄ تائين اوهان ڏسو ته ڇوڪرا شادي ڪري زال جي چوڻ تي پيءُ ماءُ کان جدا ٿي رهن ٿا ۽ والدين جي پرگهور نٿا لهن جڏهن ته ڇوڪري شاديءَ کانپوءِ به بيمار والدين جي خدمت ڪندي رهي ٿي.

خبر نه آهي ته سنڌ ڌرتيءَ کي ڪنهن جي نظر کائي وئي جو جتي امن ۽ محبت هئي، اتي اڄ خون جي هولي کيڏي پئي وڃي ۽ سڀ رت ۽ دوستيءَ وارا رشتا ختم ٿيندا پيا وڃن. هن ۾ خاص ڪري عورتن ۽ ٻارڙن تي ظلم، تشدد ۽ انهن جي عزت کي پائمال ڪيو پيو وڃي. مان ته جڏهن به سنڌي اخبارون پڙهندو آهيان، جيڪا منهنجي مجبوري آهي ته رڳو خون خرابي جون خبرون هونديون آهن. جن کي پڙهڻ سان اکيون رت جا ڳوڙها روئينديون آهن ۽ دل بيهجڻ لڳندي آهي ته هيءَ اها ئي ڀٽائي، سچل ۽ قلندر جي ڌرتي آهي، جتي عورت کي ماءُ، ڀيڻ، ڌيءَ ۽ ٻين رشتن ۾ وڏو مانُ ۽ عزت ڏني ويندي هئي.

اهي ماڻهو سنڌ ڌرتي ڄاوا ناهن، جيڪي پنهنجون نياڻيون ٽڪن عيوض 60 سالن جي ماڻهن کي پرڻائي ڏين ٿا يا وري پنهنجن ڪرتوتن جي عيوض نياڻيون ۽ ونيون جوا ۾ هارائي ڇڏين ٿا. پاڻ خون ڪن ٿا ۽ خون جو عيوضو چڪائڻ لاءِ معصوم نياڻيون سڱ چٽيءَ ۾ ڏئي پنهنجي زندگي بچائن ٿا يا وري اهي ماڻهو جيڪي اهڙو فيصلو ڏئي سٺو محسوس ڪن ٿا.

اهي ڪهڙا مڙس ماڻهو آهن جيڪي پنهنجي مخالفن جي معصوم نياڻين کي اغوا ڪري وڃن ٿا. سنڌ ۾ اهڙا ڪيترائي واقعا ٿي چڪا آهن ته طاقتور ماڻهن جا لاڏلا ڇوڪرا ڳوٺ جي غريب هارين، مزدورن ۽ مسڪينن جي نياڻين سان ڏاڍايون ڪري انهن کي گوليون هڻي ماري ڇڏين ٿا ۽ پوءِ وري پاڻ کي مڙس ماڻهو سڏائن ٿا. هڪ خبر ته ايڏي افسوس ناڪ هئي جو، شايد خيرپور ضلعي جي ڪنهن ڳوٺ ۾ وڏيرن عورت تي ڪتا ڇڏيا، جن ان کي زخمي ڪري وڌو. ڪي ته وري اهڙا بزدل آهن جو شادي نه ٿيڻ جي صورت ۾ يا وري دوستي نه رکڻ ڪري ڇوڪرين مٿان تيزاب هارين ٿا. اڃا به ڏسو ته ڪجهه ماڻهو پاڻ چار چار شاديون ڪن ٿا پر پنهنجي نياڻين جي عمر ختم ٿيڻ تائين انهن کي قيد ۾ رکي ملڪيت جي ورهاست کي روڪن ٿا.

اڳي پنجاب جي علائقن ۾ اهو پڙهبو هو ته عورتن کي ڪپڙن کان آجو ڪري شهر ۾ گهمايو ويو پر سنڌ ۾ اهو ڪڏهن ڪونه ٿيو هيو پر هڪ واقعي ۾ ته سنڌ ۾ به اهو رپورٽ ٿيو ته ڪنهن نينگريءَ کي ڀڄائڻ جي ڏوهه ۾ نوجوان جي ڀيڻ سان ڏاڍائيءَ جو فيصلو ڪيو ويو. هڪ ٻي خبر ۾ اهو به هيو ته ڪنهن شخص هڪ زميندار کي سامهون جواب ڏنو جنهن تي زميندار اهو حڪم ڪيو ته جيڪو ان شخص جي پٽ سان جنسي تشدد ڪندو ان کي ڪجهه ايڪڙ زمين ڏني ويندي. هي سڀ ڪجهه اخبارن ۾ آيو پر ڪنهن به ان جو نوٽيس نه ورتو. هڪ علائقي ۾ مڙس دوستن سان گڏجي پنهنجي ئي زال کي ڏاڍائيءَ جو نشانو بڻايو.

ٻيو ته ٺهيو پر جڏهن ڪنهن سان ڏاڍائي ڪن ٿا ته ان جي وڊيو موبائل تي ڀري فيس بڪ يا انٽرنيٽ تي رکن ٿا. نابالغ ڇوڪرين ۽ ڇوڪرن سان ڏاڍائي ڪري انهن کي ماريو وڃي ٿو ۽ پوليس هميشه وانگر پيسا وٺي ڪيس دٻائي ڇڏي ٿي يا وري ٻارن جي مالڪن کي ڪوڙن ڪيس ۾ ڦاسائي، ڌمڪائي چپ ڪرايو وڃي ٿو. ٻنين، ڪارخانن ۽ ٻين ادارن ۾ ڪم ڪرڻ وارين عورتن سان به وڏي زيادتي ڪئي وڃي ٿي پر هو پنهنجو آواز پاڻ ئي بند ٿيون ڪري ڇڏين. ڇو جو هو ڄاڻن ٿيون ته وري به بدنامي انهن جي ئي ٿيندي. ٻي ڳالهه اڄڪلهه جيڪا سامهون آئي آهي ته ڪافي مردن ڪمائڻ کي الوداع چئي ڇڏيو آهي ۽ عورتن کي چون ٿا ته اُهي ڪمائي اچن ۽ پاڻ سڄو ڏينهن هوٽل تي چانهه ويٺا ٿا پيئن ۽ ڪيبل تي فلمون ٿا ڏسن.

سنڌ هاڻي عورتن لاءِ جهنم بڻجندي پئي وڃي، جتي ان جي عزت محفوظ نه رهي آهي. جڏهن ته ڪو وقت هو جو عورت ڪٿان لنگهندي هئي ته ماڻهو ڪنڌ هيٺ ڪري ڇڏيندا هيا يا وري ڀت ڏي منهن ڪري بيهندا هيا. ماڻهو مٿي اگهاڙو يا بٽڻ کولي ڳوٺن ۽ شهرن ۾ به نه گهمندا هيا. سنڌي ماڻهن کي پنهنجي ضمير کي جاڳائڻ گهرجي ۽ سنڌ ۾ عورت جي تقدس کي بحال ڪري پاڻ ملهائڻ کپي ۽ جيڪي ٻين سان ظلم ۽ زبردستي ڪن ٿا انهن کي سوچڻ گهرجي ته انهن جي گهرن ۾ به نياڻيون آهن. اڳ ۾ ئي اسان تي ڌاڙيل ڪلچر جو داغ لڳل هيو وري هاڻي وري اها سڃاڻ، سنڌي سماج کي اڃا به داغدار بڻائي ڇڏيندي. سنڌ جي ساڃاهه وند ڌرين کي انهيءَ مامري تي ضرور ويچارڻ گهرجي ۽ اهڙي منفي سڃاڻ کان بچڻ لاءِ ڪو لائحه عمل ڳولڻ گهرجي.